Спарта беше позната како град-држава каде се ценела дисциплината. Сместена во долината на бреговите на реката Евротас во југоисточна Грција, Спарта била опкружена со многу непријатели, а граѓаните на градот-држава морале да покажат посветеност. Секој морал да работи и да придонесува за просперитетот на државата.

На странците им било дозволено да живеат во Спарта, но тие немале никакви граѓански права и можело да бидат протерани во секое време од која било причина. Исто така не е случајно што спартанските воини биле исклучително искусни, а армијата многу успешна. Воената обука и образованието биле задолжителни за сите млади Спартанци, без исклучок.

Античките записи покажуваат дека воините на Спарта морале да следат строги правила. Младите кои биле обучувани да станат воини, имале ограничена слобода на движење. Од 7-годишна возраст, кога започнувала воената обука, момчињата морале да живеат во затворени воени касарни, се додека не наполнат 30 години. Забрането било да ги напуштат овие куќи, дури и кога се венчавале. Кај нив немало многу простор за приватност.

Спартанските воини честопати носеле долга коса и ја стилизирале пред битките. Целта била да изгледаат што е можно пострашно. Вистински воин никогаш не носел облека, освен црвена наметка. Покрај тоа, Спартанскиот воин не можел да ужива во премногу храна. Немало ништо посмешно од дебел воин.

Најстрашниот грев што можел да го стори Спартанскиот воин било предавство. Воспитувајќи ги своите синови, мајките секогаш им велеле дека после битка треба да се вратат или како победници или мртви. Крајната цел на воините е да умрат во битка.